The Sound and the Fury by William Faulkner

1. Εισαγωγή

Αν το Absalom, Absalom! είναι το βουνό, το The Sound and the Fury είναι το πυκνό, ομιχλώδες δάσος στη βάση του. Δημοσιευμένο το 1929, αυτό το μυθιστόρημα θεωρείται ευρέως ένα από τα σπουδαιότερα έργα της αμερικανικής λογοτεχνίας—και αναμφίβολα το πιο απαιτητικό.

Είναι η ιστορία της τραγικής κατάρρευσης της οικογένειας Compson, πρώην αριστοκρατών του Νότου που πνίγονται στα χρέη, τον αλκοολισμό και τις ψευδαισθήσεις μεγαλείου. Αλλά δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο οικογενειακό δράμα. Είναι ένα ριζοσπαστικό πείραμα στην αφήγηση που συνθλίβει την έννοια του χρόνου σε κομμάτια. Σας αναγκάζει να μπείτε μέσα σε τέσσερα πολύ διαφορετικά μυαλά για να συνθέσετε την αλήθεια. Είναι σημαντικό επειδή άλλαξε τον τρόπο που μπορούσαν να γράφονται τα μυθιστορήματα, αποδεικνύοντας ότι μια ιστορία δεν χρειάζεται να κινείται σε ευθεία γραμμή για να σας χτυπήσει με τη δύναμη μιας φορτηγίδας.

2. Σχετικά με τον Συγγραφέα

William Faulkner (1897–1962) Μέχρι τη στιγμή που ο Faulkner έγραψε το The Sound and the Fury, ήταν αποφασισμένος να γράψει κάτι καθαρά για τον εαυτό του, χωρίς να ανησυχεί για εκδότες ή πωλήσεις. Ειρωνικά, αυτή η καλλιτεχνική ελευθερία είχε ως αποτέλεσμα το πιο διαχρονικό του αριστούργημα.

Ο Faulkner πάλεψε διάσημα για να γράψει αυτό το βιβλίο, περιγράφοντάς το ως την «πιο λαμπρή αποτυχία» του. Προσπάθησε να πει την ιστορία των παιδιών Compson τρεις φορές μέσα από διαφορετικούς χαρακτήρες, ένιωσε ότι δεν το είχε πετύχει ακόμα, και τελικά πρόσθεσε μια τέταρτη ενότητα για να τα συνδέσει όλα. Ήταν μάστορας του «Ρεύματος της Συνείδησης», ενός ύφους που επιχειρεί να αποτυπώσει τη χαοτική, ανοργάνωτη ροή της ανθρώπινης σκέψης. Σε αυτό το μυθιστόρημα, ωθεί αυτό το ύφος στα απόλυτα όριά του.

3. Περίληψη της Ιστορίας

Το βιβλίο ανοίγει με ένα από τα πιο διάσημα και αποπροσανατολιστικά τμήματα της λογοτεχνίας. Αφηγητής είναι ο Benjy Compson, ένας 33χρονος άνδρας με σημαντικές διανοητικές αναπηρίες. Ο Benjy δεν έχει καμία αντίληψη του χρόνου· γι' αυτόν, μια μυρωδιά ή ένας ήχος στο παρόν τον μεταφέρει αμέσως σε μια ανάμνηση από είκοσι χρόνια πριν. Ο αναγνώστης βυθίζεται σε μια δίνη σύγχυσης παρελθόντος και παρόντος, αλλά μέσα από το χάος, βλέπουμε την καρδιά της τραγωδίας: την απώλεια της Caddy, της μοναδικής αδερφής που έδειξε ποτέ αληθινή αγάπη στον Benjy. Αυτή η ενότητα θέτει τον τόνο της απώλειας και της σύγχυσης που στοιχειώνει την οικογένεια.

Η δεύτερη ενότητα πηδά πίσω στο χρόνο, στο 1910, και μας οδηγεί στο λαμπρό αλλά βασανισμένο μυαλό του αδελφού του Benjy, Quentin, την ημέρα που αυτοκτονεί στο Χάρβαρντ. Ο Quentin είναι εμμονικός με την παρακμή της τιμής της οικογένειάς του και ειδικά με την «αγνότητα» της αδερφής του Caddy. Δεν μπορεί να αντέξει τον μεταβαλλόμενο κόσμο ή την σεξουαλική αφύπνιση της αδερφής του. Η αφήγησή του είναι νευρωτική, αγχώδης και σπαρακτική, γεμάτη σπασμένα ρολόγια και σκιές. Είναι ένα πορτρέτο ενός νεαρού άνδρα συντετριμμένου από το βάρος των προσδοκιών και ενός παρελθόντος που δεν μπορεί να ελέγξει.

Η τρίτη ενότητα μάς φέρνει απότομα πίσω στο 1928, με αφηγητή τον τρίτο αδελφό, Jason. Σε αντίθεση με τον ποιητικό Quentin ή τον αθώο Benjy, ο Jason είναι σκληρός, κυνικός και καθαρά υλιστής. Αντιπροσωπεύει τον «Νέο Νότο»—χωρίς ρομαντισμό και εμμονικός με τα χρήματα. Δουλεύει σε μια αδιέξοδη δουλειά, κλέβει χρήματα από την ανιψιά του (την κόρη της Caddy) και παραπονιέται ασταμάτητα για τα βάρη του. Μέσα από τα μισητά του μάτια, βλέπουμε την πλήρη ηθική και οικονομική κατάρρευση της οικογένειας. Είναι ο κακός του έργου, αλλά η ενότητά του παρέχει τις σαφείς αφηγηματικές λεπτομέρειες που οι δύο πρώτες ενότητες συσκότισαν.

Η τελική ενότητα μετατοπίζεται από τον πρωτοπρόσωπο εσωτερικό μονόλογο σε μια αντικειμενική τριτοπρόσωπη οπτική. Εστιάζει κυρίως στην Dilsey, τη μαύρη μαγείρισσα και μητριαρχική φιγούρα της οικογένειας που κρατά το νοικοκυριό των Compson ενωμένο για δεκαετίες. Λαμβάνοντας χώρα την Κυριακή του Πάσχα, αυτή η ενότητα προσφέρει μια έντονη αντίθεση με τις προηγούμενες τρεις. Ενώ οι Compson είναι εμμονικοί με τον εαυτό τους και την παρακμή τους, η Dilsey εστιάζει στην πίστη, το καθήκον και την αντοχή. Είναι η μόνη που βλέπει την οικογένεια καθαρά, λέγοντας περίφημα: «Είδα τον πρώτο και τον τελευταίο».

4. Βασικά Συμπεράσματα

• Υποκειμενικότητα του Χρόνου: Για τον Benjy, ο χρόνος δεν είναι τίποτα· για τον Quentin, είναι φυλακή· για τον Jason, είναι χρήμα. Η εμπειρία του χρόνου διαφέρει ανάλογα με τη συναισθηματική κατάσταση και τις εμμονές μας.
• Παρακμή του Παλαιού Νότου: Οι Compson αντιπροσωπεύουν την παρακμάζουσα αριστοκρατία, ανίκανη να προσαρμοστεί στον σύγχρονο κόσμο. Το να προσκολλάται κανείς σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν συχνά τον εμποδίζει να επιβιώσει στο παρόν.
• Η Ασύλληπτη Φύση της Αλήθειας: Κανένας αφηγητής δεν δίνει την πλήρη ιστορία· ο αναγνώστης πρέπει να συνθέσει την αλήθεια από τέσσερις προκατειλημμένες οπτικές. Η αλήθεια σπάνια είναι αντικειμενική· είναι συνήθως ένα σύνθετο από διαφορετικές, ελαττωματικές απόψεις.
• Η Δύναμη της Αντοχής: Μπροστά στον μηδενισμό των Compson, η Dilsey αντιπροσωπεύει τη δύναμη της πίστης και της επιμονής. Ενώ οι «μεγάλες» οικογένειες πέφτουν λόγω της αλαζονείας τους, οι ταπεινοί και σταθεροί αντέχουν.

5. Γιατί Αυτό το Βιβλίο Είναι Απαραίτητο να Διαβαστεί

Το The Sound and the Fury είναι το απόλυτο λογοτεχνικό παζλ. Ανήκει σε μια λίστα «100 Βιβλία που Πρέπει να Διαβάσετε» επειδή σας προκαλεί να είστε ενεργός συμμετέχων στην αφήγηση.

Σας διδάσκει υπομονή και ενσυναίσθηση. Πρέπει να μάθετε πώς να διαβάζετε το μυαλό του Benjy, πώς να αποκρυπτογραφείτε τον πόνο του Quentin και πώς να ανέχεστε τη σκληρότητα του Jason. Μόλις τα κομμάτια μπουν στη θέση τους, η συναισθηματική ανταμοιβή είναι συντριπτική. Είναι ένα βιβλίο για την αποτυχία της αγάπης και τη διάλυση μιας οικογένειας, που λέγεται με τρόπο που σε κάνει να νιώθεις αυτή τη διάλυση στα κόκαλά σου. Είναι, πολύ απλά, ένα αριστούργημα.